Drie geweldige redenen om naar Oezbekistan te gaan

oezbekistan1

oezbekistan3De -stanlanden. We weten er zo weinig van. Ze vormen een enorm gebied tussen Europa en Azië, hebben een aantal bijzondere leiders, hoorden bij de voormalige Sovjet-Unie. En we kennen Borat. En dan houdt het bij de meeste van ons wel zo’n beetje op. Maar wat een ontdekking is Oezbekistan, één van die -stanlanden. Voor wie eens wat anders wil. Waarom? Nou, here we go…

Ten eerste: De lieve mensen
Dat maakt toch of een land je wel of niet bevalt? De glimlachen, de pogingen contact met je te maken, ondanks de taalbarrière. Want ik spreek geen woord Russisch of Oezbeeks en zij geen Engels, maar toch bleek hier vooral de universele taal van vriendelijkheid te gelden. Los van enkele mensen die voor de autoriteiten werken (denk aan controle op vliegveld) of een taxichauffeur die woekerprijzen hanteerde, waren de mensen echt supervriendelijk. Zoals het wisselgeld van 0,3 cent perse oewillen geven, ook als je zegt: “Laat maar zitten”. De Oezbeken zijn er absoluut niet op uit om je lastig te vallen of je te bedonderen of om je iets aan te smeren. Integendeel, ik zag vaak eerder een soort verlegenheid om ons aan te spreken. Vrouwen grepen me wel vaak lief vast om met me op de foto te gaan en er was één dame die me op straat spontaan omhelsde en een zoen gaf. Dames met gouden tanden en een soort hoofddoekje op, in combinatie met een niet bijpassend velours kleed aan. En dan de oude mannen met hun grappig hoedjes, een dippel genaamd, die de Oezbeekse groet geven; de rechterhand op het hart. En wat dacht je van de kinderen die “hello, hello” schreeuwden, vaak voordat je ze überhaupt gespot had. Ja, de mensen maken het land!

Reden nummer twee: de bijzondere bezienswaardigheden
oezbekistan1Die zijn in één woord: indrukwekkend. Oezbekistan heeft veel oude moskeeën, medressas (Koranscholen), mausolea, oude lemen gebouwen. Er zijn in de oude stadscentra mooie pleinen, minaretten, tegels, geschriften op gebouwen, patronen, poorten. Allemaal kunstig bewerkt met blauwe tegels en turkoois mozaïek. Historisch gezien heel erg waardevol. Al ruim voor onze jaartelling bestonden de steden Samarkand, Buchara en Khiva al, en lagen later ook aan de Zijderoute. De kleuren en de grootsheid in combinatie met het verfijnde artwork binnenin, maken het echt heel tof om hier rond te dwalen. Je waant je bijna in de tijd van de Zijderoute, en als je je ogen half dicht doet, zie je de kamelen rondsloffen. Maar het kon ook de warmte zijn 🙂
Maar ook met de ‘shared taxi’ naar de Fergana vallei, met besneeuwde bergtoppen in de verte, en zelfs de helse rit door de gortdroge woestijn naar Khiva, zijn heel bijzonder. Tot slot nog de bazaars; de geweldige markten, waar het gewone leven zich afspeelt. Het fruit, groente en noten torenhoog ligt opgestapeld en waar je op je gemak de mensen kunt bekijken (en lekkere hapjes kunt kopen).

En reden drie: het land an sich
Lieve mensen, levendige markten en mooie gebouwen heb je meer in de wereld, maar niet in combinatie met ook nog een vreemde ‘setting’. Ik bedoel, Oezbekistan is een nieuw land. Het bestaat pas officieel sinds 1991 na jaren van bezetting door de Russen. Dan krijg je oude historie vermengd met de recentere communistische historie. oezbekistan5Eeuwenoude moskeeën en kolossale communistische gebouwen in één stad. Voeg hier een president aan toe, die het jarenlang de mensen in zijn land niet makkelijk heeft gemaakt en je hebt een beetje een vreemd land. Het grootste biljet is 1000 sum, zo’n 30 cent. Een fles water kost 800 sum. De zwarte markt geeft een hele redelijke koers, de officiële een belachelijke koers. Mensen lopen met tassen vol geld rond. Als je op de zwarte markt geld wisselt voel je je echt miljonair! Waarom er niet andere biljetten van bijvoorbeeld 5000 of 10.000 worden gemaakt, is het volk ook een raadsel. Stel je voor dat je een auto koopt. Cash! Hoeveel biljetten je dan nodig hebt! Dan nog de propaganda. Veel medressas fungeren nu ook als museum en dan stuit je op vitrines vol met beelden van hoe geweldig Oezbekistan is met blozende schoolkinderen, akkers vol lachende boeren, machines die in glanzende fabriekeoezbekistan4n staan en blije stewardessen bij de vloot van Uzbekistan Airways. Plus wat beelden van de president die het volk hartelijk toespreekt, de hand schudt of over de bol aait… Een land dat ook qua klimaat er een van uitersten is. IJskoude winters, men had het over minus 50, en zinderende zomers van wel +40 graden.

Oezbekistan biedt je een perfecte vakantie. Heel veel te zien en nog niet platgelopen door toeristen. Een aanrader voor wie eens… tja, wat anders wil!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *